Ξεκίνησα την ενασχόληση μου με το ερασιτεχνικό θέατρο πριν από 23 χρόνια με τον δάσκαλο Νίκο Γκόβα, για να δοκιμαστώ σε όσα μου ήταν ιδιαίτερα δύσκολα: τη συμμετοχή σε ομάδα, την έκθεση μπροστά σε κοινό. Έχοντας συμμετάσχει σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες, ξαναγυρίζω στον δάσκαλο Στάθη Αναστασίου και στους Μορμολύττες, αναζητώντας την ουσιαστική δουλειά που καλείται να κάνει κάποιος με τον εαυτό του και τους άλλους, πριν βγει στη σκηνή.

Επιλέγω την ενασχόληση με το ερασιτεχνικό θέατρο γιατί, εκτός από δημιουργική εκτόνωση, είναι η πιο τίμια δουλειά που υπάρχει: για να παίξεις «καλά» έναν οποιοδήποτε ρόλο, δεν γίνεται παρά να είσαι ο εαυτός σου, δεν μπορείς να κρυφτείς, δεν γίνεται να «λουφάρεις». Στη σκηνή δεν έχεις κανένα βοηθητικό εργαλείο, παρά μόνο το σώμα και την ψυχή σου. Η δουλειά που καλείται να κάνει ένας ηθοποιός είναι μια βαθιά προσωπική διαδικασία και ταυτόχρονα ουσιαστικά κοινωνική και πολιτική πράξη.